วันอาทิตย์ที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

มุมหนึ่งของความคิด

"Bad day is just a day"
ไม่ต้องกลัวหรอกว่าวันร้ายๆจะอยู่กับเรานาน
ตราบใดที่โลกยังหมุนอยู่ตลอดเวลา
ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาก็จะต้องผ่านไปทั้งนั้น
จะเป็นไรไป หากชีวิตจะมีวันร้ายมากหน่อย
วันดีน้อยหน่อย ดีเสียอีกที่เป็นอย่างนี้
เราจะได้เรียนรู้คำว่า "ชีวิต" ได้อย่างเต็มที่
ให้คุ้มค่ากับที่ได้เกิดมาเป็นคน
"Call of miss"
แค่ครั้งเดียวที่เราได้โทรหาใครบางคน
อาจทำให้หัวใจเปี่ยมล้นด้วยกำลังใจไปอีกยาวนาน
บางที call of miss ครั้งนี้
อาจทำให้เช้าวันต่อไปของเรา
เป็นเช้าที่สวยงามที่สุด
ในรอบหลายๆปีที่ผ่านมาก็ได้
"ความเหงา...ไม่เคยทำร้ายใคร"
ความเหงา...มีสิ่งดีๆบางอย่างซ่อนอยู่ ถ้าหากเราเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเหงาให้เป็น เราก็จะได้เห็นสิ่งนั้น ความเหงา...เพียงต้องการให้เราลองฝึกที่จะอยู่กับตัวเอง เพราะถ้าเราอยู่กับตัวเองยังไม่ได้ จะอยู่กับใครก็ไม่มีความสุข
"หลักไกลจากคนที่ทำให้เรารู้สึกไร้ค่า"
ดอกไม้ที่งดงาม...ต้องถูกปักลงในแจกันที่เก่ากรุ ความงดงามของดอกไม้นั้น...ก็อาจเลือนหายไป หากเราเชื่อมั่นในคุณค่าของตัวเอง เราก็จะเป็นดอกไม้ที่งดงามที่สุดได้..แม้ไม่ต้องมีแจกัน
"ให้อภัย...ง่ายที่สุด"
ความโกรธ...ก็เหมือนกับไฟร้อนที่สุมอกเรา ถ้าไม่รีบเอาน้ำมาดับเสีย..ใจเราคงมอดไหม้ไปในที่สุด
โกรธไป ก็เปลืองใจ แก้แค้นไป ก็เปลืองเวลา ให้อภัยเสียดีกว่า เพื่อตัวเราเอง



"อ้อมกอดของตัวเอง" จะหากำลังใจจากใครนั้น...แสนยากลำบาก เห็นจะมีแต่กำลังใจจากตัวเองนี่แหละ ที่พร้อมใช้งานเสมอ เข้มแข็งเสียทีแล้วจะรู้ว่าโลกนี้ไม่โหดร้ายเลย

ไม่มีความคิดเห็น: